Strona 1
Czasem, idąc lasami, zobaczę coś ciekawego, co natchnie mnie do napisania krótkiej formy literackiej - haiku. Pochodzi ona z Japonii i posiada zasady, dzięki którym utwór jest zwarty ale treściwy i swobodny.
Nowe haiku zawsze otrzymasz w krótkim Newsletterze Lasami - ✉️ Możesz się zapisać.
« Poprzednia strona | Następna strona »
Młoda i giętka
raduje moje oczy
-w kamień się zmienia
Spojrzałeś na mnie
Stałem w ciszy patrząc na -
twe białe rzęsy
Kryształowy lód
otula nocną ciszą
- jak biały anioł
Nieopadły puch
Ziemia w ciszy czeka na
- Zagubiony wiatr
Zimowy oddech
W ciszy lasu - wydaje
Ostatnie tchnienie
Zmarznięte dzwonki
Drgają na białym wietrze
- Wciąż jestem życiem
Każdym dniem lata
Umysł plecie te sidła
- By sam w nie wpadać
Ku słońcu rosła
Lecz zawiodła przyziemność
- Drogę znalazła
Czekając na wiatr
Jesień tę zieleń strąca -
Kruchą jak ażur
Odarta skóra
W ciszy opadłe liście
- nieme łzy czy krew?
Błądzącym wiatrem
Wyrosło to drzewo do
- Życia na krawędź
Modrej fali szum
Wydarł skryte dno morza -
Podwodne lasy
Trawę jak słońce
Natknęły bose stopy -
I leśne Lego
Zmęczona wiosna
Usiadła w cieniu drzewa
- spalona słońcem
Droga przeszłości
Porosła kusząc nogi
- Co kryje runo?
Soczysta zieleń
Zdążyć przed żarem słońca
- Dokąd tak pędzisz?