Strona 3
Czasem, idąc lasami, zobaczę coś ciekawego, co natchnie mnie do napisania krótkiej formy literackiej - haiku. Pochodzi ona z Japonii i posiada zasady, dzięki którym utwór jest zwarty ale treściwy i swobodny.
Nowe haiku zawsze otrzymasz w krótkim Newsletterze Lasami - ✉️ Możesz się zapisać.
« Poprzednia strona | Następna strona »
Huk ścinanych drzew
Pensja dzwoni w sakwie
Stałem się lasem
Świst z południa
Zagubione sople szukają ziemi
Dokąd to prowadzi
Trzask świątecznych gałązek
Ogniki mienią przez kryształ bombek
Echo między uszami
Fala pór roku
Przypływem tonie słońce
Blizna po latach
Ucieczka przed szarym zimnem
Morze wiecznej zieleni pośrodku niczego
Siądź, podziwiaj mnie
Wyłoniłeś się z mgły
Stojący samotnie już tyle dni
Niczym niepodległy
Kolejna ciepła pora
Zapomina jak mnie potrzebowałeś
Przykułem Twoją uwagę
Koniec jesieni życia
Nazywaj siebie jak chcesz
I tak Cię przyjmę
W blasku żółtej pełni
Wyłoniłaś się cicho z mroku drzew
Zawału dostałem
Ostatnim dniem lata
Wyszedłem z morza zieleni do nieba
Tutaj sobie odpocznę
Omijasz mnie na spacerze
Jesienią także wzrastam by Cię ujrzeć
Nie jestem grzybem
Kiedyś byłem wielki
Latem przyszedł wielki zamęt
Wciąż Cię prowadzę
Wiosna lato jesień zima
Towarzyszę Ci całe Twoje życie
Nie zetnijcie mnie
Cisza pory brązu
Lasem rosnąca pustka echo niesie
Wybrałam się za morze
Złota pora nadchodzi
Wieczór ciągnie się na niebiesko
Zjadłem złego grzyba
Liście lecą w dal
Słońce przemija z jesiennym wiatrem
Wrota piekieł