Wú Wéi / 無為
Wu wei to jedna z podstawowych zasad filozofii wschodu. Zwrot ten można dosłownie przetłumaczyć jako 'niedziałanie'.
Niedziałanie rozumiane jako pozwolenie
na istnienie wszystkiego zgodnie z naturą.
W taoizmie, wu wei w odniesieniu do życia ludzkiego jest ideą przeciwstawiającą się formalizowaniu zasad moralnych czy tworzeniu przykazań. Człowiek nie powinien być dobry, bo takie ma nakazy, ale ten stan powinien być dla niego naturalny i nie wymagający żadnego wysiłku.
Pojęcie to zaimportowane do buddyzmu zen, jest drogą do oświecenia. Sposobem na porzucenie dążenia do rzeczy nierealnych, które zakłócają możliwość obserwacji prawdziwego siebie, czystego umysłu. Wu wei nie oznacza bierności, nieróbstwa. Raczej rozumiane jest jako nieingerowanie, nieoporowanie zjawiskom, niczym kamień otoczony przez płynącą wodę. Nie stawia on oporu, tylko wkomponowuje się w strumień. Nie przeciwstawiając się wodzie pozwala jej swobodnie się opływać.
Wu wei to działanie bez działania,
bez wysiłku.
Niczym marsz przed siebie, kiedy nogi
niosą same, pozwalając płynąć ciału
przez otaczający świat i oczyszając
umysł z nieistotnych myśli.
A Ty?
Jakie są Twoje myśli kiedy pozwolisz
nogom po prostu Cię nieść?
